Εκπτωσεις

Απο μικρη ειχα απορριψει απο το λεξιλογιο μου καποιες λεξεις .
Απο φοβο ? Ισως .
Πρεπει,για παντα ,ποτε,ντροπη,κοινωνια (και τα παρελκομενα).
Κτητικες αντωνυμιες επισης .
Ακομη εξαγριωνομαι ,οταν ακουω αυτες τις λεξεις .
Απομονωθηκα απο ψυχοφθορες ,επωδυνες καταστασεις .Εφυγα τρεχοντας μακρια απο ατομα που εννοιωθα οτι ειχαν ετοιμο το συρματοπλεγμα να περιφραξουν "το οικοπεδο τους" .
Πριν δεκα χρονια μια τετοια αποχωρηση μ'εκανε να κλαιω για μια διετια .Ομως δεν το μεταννοιωσα .
Δεν ημουν ποτε η βολικη ,καλη συντροφος,δεν μπορουσα να ειμαι .Δεν ηθελα .
Δεν υπηρξα ποτε καλη με το αντιθετο φυλο ,οχι γιατι δεν μου αρεσει ,αλλα γιατι ,ισως να ετυχε , οσοι γνωρισα ηθελαν να μου σπασουν "τον τσαμπουκα" .
Κι ας ημουν παντα ξεκαθαρη .Κι ας εξηγουσα χιλιες φορες ,οτι οσο πιο ελευθερη νοιωθω τοσο πιο κοντα θα ειμαι .Γιατι θα ηταν δικη μου επιλογη .Κι οχι ψυχαναγκαστικα γιατι επρεπε.
Τωρα πια μετα απο χρονια ,εμπειριες ,παιχνιδια ,κωλοπαιδισμους (απο μερους μου) και συμβιβασμους ,αποφασισα οτι μου τελειωσε η υπομονη ,δεν θελω να εξηγω σε κανεναν τιποτα .Αν καταλαβει ,εχει καλως .
Οι περιοδος των εκπτωσεων περασε προ πολλου .
Ακολουθω επιτελους το ενστικτο μου ,μετα απο χιλιαδες στοιχηματα που εχασα πηγαινοντας του κοντρα.
Κι επειτα τ'ομολογω ειμαι καθικι .
Συχνα εχω παιξει με αντρες - κουδουνιστρες. Και δεν τολμω να πω οτι δεν ειχα μερος ευθυνης ,γιατι θα βραχυκυκλωσει το "επιμπουτιο"
(laptop Αγγλιστι .)
Ομως ,παντα το δηλωνω ,οτι ειμαι ενα κωλοπαιδο του κερατα .
Αφου δεν μπορεις ...Που πας ρε Καραμητρο ?

Ο πρωτος αβοηθητος

Καλοκαιρι σε παραλιακο μπαρακι .
Μια φιλη ,ο καλος της κι εγω .Απεναντι μας δυο αντρες κοιτανε επιμονα προς το μερος μας και μιλανε .
Η φιλη γελαει και μου δειχνει ,κομψα,τα δυο καυμενα αρσενικα .
Ανακατευομαστε στο πληθος,χορευουμε και διαπιστωνω οτι ο ενας εκ των δυο που μας κοιτουσαν εχει πλησιασει κοντα μου κι ετοιμαζεται να μιλησει .
Και μιλησε .
-Αποψε το φεγγαρι κρυφτηκε γιατι εσυ λαμπεις περισσοτερο.
Βρε καλως τα παιδια τα δικα μας ,σκεφτηκα,.
- Σου εχουν πει οτι εισαι πολυ ερωτικη γυναικα?
Συνεχιζει ακαθεκτος το ποιημα .Μου συστηνεται (το ονομα δεν το συγκρατησα ) Τον κοιταζω ειρωνικα και χαμογελω .
Επιμενει στον ανοητο μονολογο .
-Το παλληκαρι συνοδευει εσενα η την φιλη σου?
Δεν κρατιεμαι και του απαντω .
- Αν συνοδευε εμενα θα φιλαγε με τοσο παθος την φιλη μου ?
Κομπλαρει κι αλλαζει θεμα .
- Τι πινεις ? Να κερασω ενα ακομη ? Η βραδια το απαιτει .
Αν το απαιτει ? Αν συνεχισεις ετσι καλο μου θα χρειαστω παραπανω απο ενα .Σκεφτηκα.
Ευτυχως η βραδια τελειωνει γρηγορα .Το ζευγος εχει παρει ειδηση οτι τα ματακια μου γυρισαν αναποδα και φευγουμε .Αφου πρωτα ο "καλος μου " μου δινει σε χαρτοπετσετα γραμμενο το τηλεφωνο του .
Κρατωντας την χαρτοπετσετα δυο πραγματα περασαν απο το μυαλο μου .
1 . Να φυσηξω την μυτη μου και να την πεταξω ?
2 . Να την πεταξω αυτουσια η σε μορφη χαρτοπολεμου?
Εδω επεμβαινει ο αντρας της παρεας κι αφου με "λουζει" γιατι απορριπτω τοσο ευκολα εναν ανθρωπο που μπορει ναλεγε οοοοολα τα παραπανω απο αμηχανια ,μου λεει οτι θα επρεπε να δωσω μια ευκαιρια ακομη και να τηλεφωνησω .Στο κατω κατω ο φερελπις νεος ηταν εμφανισημος κι ευγενης .
Μετα απο δυο μερες βαζω τα δαχτυλακια μου και του τηλεφωνω.
Κανονιζουμε να βρεθουμε το βραδακι στο ουζερι στον Λυκαβηττο.
Μου προτεινει να περασει να με παρει απο το σπιτι .
Σιγα μην σου πω και που μενω ,σκεφτηκα.
Ετσι βραδακι πια,βρισκομαστε στο ουζερι να πινουμε ουζακια,να μιλαμε γενικα για την μεχρι τωρα ζωη μας και να ατενιζουμε με αισιοδοξια το μελλον και την καλοκαιρινη Αθηνα .
Ολα καλα ,μου ειναι ευχαριστη η παρεα του ,γελαμε και εχω την αισθηση οτι πολυ θα ηθελε να με μεθυσει .
Δεν του χαλαω το χατηρι πινω και ποτιζω τα γυρω φυτακια .
Κι ολα πανε μια χαρα ,εχουμε πλησιασει και τις καρεκλες μας κοντα ,εχει απλωσει και το χερακι του και πιανει λιγο ωμο και λιγο καρεκλα.
Και κει που ολα βαινουν καλως ,θα ελεγα, ανοιγει το στομα του και λεει χαμηλοφωνα και τρυφερα .
- Φαντασου μας μετα απο λιγο καιρο εδω με καροτσακι .
Κρατιεμαι μην γελασω κι ολο απορια ρωτω.
- Γιατι ? Ποιος απο τους δυο θα μεινει παραλυτος?
Αλλαζει ολα τα χρωματα και διευκρινιζει οτι το καροτσακι θα μετεφερε τον καρπο του ερωτα μας .
Ξεσπασα σε γελια ,εδειξε ενοχλημενος (τι ειπε τοσο αστειο?)
Δεν απαντησα στην επισης χαζη ερωτηση του ,τι μ'επιασε και γελουσα.
Εδωσε μονος την απαντηση (που θαθελε)
-Σε εκανα ευτυχισμενη ?
Τοσο που σκεφτηκα να πηδηξω την μαντρα και να κατεβω τον Λυκαβηττο τρεχοντας .
Κρατηθηκα με το ζορι .
Μετα απο λιγο φυγαμε ,φτανοντας Κολωνακι με ρωτησε ποτε θα ξαναβρεθουμε ,δεν απαντησα .
Δεν του τηλεφωνησα ποτε ξανα .
Αυτο ηταν και το πρωτο αβοηθητο που γνωρισα βγαινοντας απο τον γαμο μου .

Το διαζυγιο

Το σεναριο σχεδον παντα ειναι ιδιο .Παντρευομαστε μικρες για να μην χασουμε το " κελεπουρι" γιατι μας πιεζουν οι γονεις μας ,γιατι μας προεκυψε μια εγκυμοσυνη .
Στην δικη μου περιπτωση ο γαμος ηταν σαν νεα εμπειρια .Τα πιο πανω σεναρια δεν παιχτηκαν .
Ετσι βρεθηκα σε εναν γαμο που εγω θεωρουσα παιχνιδι κι ο συζυγος βολεμα .
Οταν εισαι σε μικρη ηλικια και ηδη κακομαθημενη απο τους αντρες της οικογενειας και του φιλικου περιβαλλοντος ,ευκολα ευνουχιζεις καποιον που εχει ηδη ψιλοευνουχιστει απο την μαμα του.
Τα καταφερα κι η χαρα μου ηταν μεγαλη γιατι ημουν ο αρχηγος στην οικογενεια .Ουσιαστικα καταπιεζα τον εαυτο μου .Ενας πουχει βολευτει σε μια κατασταση δεν καταπιεζεται .Κουρνιαζει.
Ετσι μετα απο εντεκα χρονια ,σχεσης και γαμου ,λιγο μετα τα γενεθλια μου που εκλεινα τα 30 ,διαπιστωσα οτι αυτο που ειχα δεν ηταν αυτο που ηθελα .
Κι ετσι απλα ,ζητησα διαζυγιο .
Τοτε καταλαβα πως γινεται το αρνι λυκος ,οταν του χαλας την βολη του.
Εχουν περασει 13 χρονια απο την εξοδο μου απο την φαση γαμος .Δεν μετανοιωσα ποτε για την τοτε αποφαση μου .Βρεθηκαν πολλοι που με κατηγορησαν κι αλλοι τοσοι που με υποστηριξαν ,επισης μερικοι το δικαιολογησαν οτι ηταν μια ευκολη κινηση γιατι δεν υπηρχε παιδι . Και ολοι μαζι (εκτος του πατερα μου) εβαζαν στοιχημα οτι θα ξαναπαντρευομουν .
Φετος ,κοντα στα γενεθλια μου (που κλεινω για πεμπτη φορα τα 39) εχω να πω σε οσους πιστεψαν οτι θα ξαναπαντρευομουν ,οτι ο γαμος σε καποιους "παει" και σε αλλους οχι .
Εγω ανηκω στην κατηγορια του οχι.
Αυτα ειναι μια αρχη ,σαν προλογος ,για να μπω στο θεμα .
Τι εκανα τα 13 αυτα χρονια ,τι γνωρισα ,τι εζησα ,τι θυμαμαι .Ποιους θυμαμαι .

Αβοηθητοι

Ετσι "βαφτισα" μια κατηγορια ατομων ,κυριως ανδρων.
Σε κοιταει στα ματια και σου λεει μαλακιες του τυπου "δεν εχω ξαναδει γυναικα σαν και σενα" ,
"υπαρχει κατι μαγικο αναμεσα μας"
Διωχτο βρε ! Σκιαζομαι ....
Και λεει ,λεει,λεει με τον ευσεβη ποθο να πηδηξει .
Οι κατινες το λενε "να με ριξει στο κρεββατι"
Μονο που ο τυπος δεν ξερει οτι ουσιαστικα στο κρεββατι φτανω γιατι το γουσταρω κι οχι γιατι μ'εψησε με ανοησιες .
Αυτη η κατηγορια ανδρων λεγονται αβοηθητοι η κουδουνιστρες .
Ειναι απο τους τυπους που θα κλαφτουν για τις γυναικες που γνωρισαν κι ηταν ολες πουτανες ,θα τους κουνησεις το δαχτυλο και θα τρεξουν ξωπισω με το πουλι στο χερι .Και μ'αυτο θα μεινουν .
Αν τους προσεξεις διακρινεις μια απελπισια και αιματωμενο τον λαθος εγκεφαλο .
Παντα προτιμουσα τις ξεκαθαρες κουβεντες .Παντα εκτιμουσα τους αντρες που μου την επεφταν στα ισια ,χωρις πολλα παραμυθια και με τον δρακο αποντα.
Ναι σε κανω κεφι ,θελω να σε αγγιξω,κι ο,τι γινει ,οπου βρεθουμε .
Τιποτα δεν ειναι δεδομενο ,ουτε η ιδια μας η ζωη .
Αβοηθητοι καθημερινα με κυκλωνουν .
Ξερουν την γνωμη μου για αυτους .Τους την εχω πει ευθεως .
Εκει ,την βιολα τους μα εγω σ'αγαπω μαμω τον χριστο μου (μεγαλε Πανουση)
Αβοηθητοι πεφτουν στην κατηγορια της τσιχλας ,την μασας,την φτυνεις,την πετας και κολλαει στο παπουτσι σου .
Μετα πετας και το παπουτσι .
Σιχαινομαι να το κρατησω με μια τσιχλα στην σολα

Τροπος

Αν μια κατασταση με "βαραινει" την διακωμωδω .Ετσι χανει το βαρος της .

Εβδομη Μαιου 2008

Καθε μερα αφηνω πισω μου ,εναν φιλο .Επαψε να με ποναει πια .
Δεν πιστευα οταν ακουγα πιτσιρικα τα λογια "Κι ερχεται η στιγμη για ν'αποφασισεις με ποιους θα πας και ποιους θ'αφησεις", οτι θα γινοταν σταση ζωης .