Αναπνοη

Καθε φορα που με αγκαλιαζεις με πνιγεις ,ελεγε .Εκεινος ομως ετσι εδειχνε την αγαπη του .
Κρατωντας την σφιχτα στην αγκαλια του .Ο χωρος εφτανε ισα να παρει μια ανασα .Μια μικρη ανασα .Κι επειτα παλι στην αποπνικτικη αγκαλια .
Δεν το ηθελε ,ισως,ετσι αγαπουσε .
Κι εκεινη δεν αντεχε αυτη την αγαπη .
Εφυγε .
Η απωλεια ποναγε .Ακομη κι η αγκαλια καποια στιγμη της ελειψε .Εκεινη η αποπνικτικη αγκαλια .
Υστερα η ζωη προχωρησε ,βρεθηκε σε αλλη αγκαλια .Ανοιχτη . Ετσι φανηκε .Ετσι εδειξε .
Εκεινη χουζουρεψε ,της αρεσε .
Περασε καιρος κι η αγκαλια εσφιγγε γυρω της .
Η ιστορια επαναλαμβανοταν .
Με αλλον ανθρωπο .
Αλλη στιγμη .
Ιδιο αποτελεσμα .
Εφυγε .
Τωρα δεν ποναγε .Ανεπνεε.
Κι οι αγκαλιες ,ερχοταν κι εφευγαν .
Κι εκεινη καθε φορα ανεπνεε καλυτερα .
Οι αποφασεις ειχαν παρθει .
Κανεις δεν θα της εκοβε ξανα την αναπνοη .
Εκοψε τις γεφυρες και συνεχισε μονη .....