Ο πρωτος αβοηθητος

Καλοκαιρι σε παραλιακο μπαρακι .
Μια φιλη ,ο καλος της κι εγω .Απεναντι μας δυο αντρες κοιτανε επιμονα προς το μερος μας και μιλανε .
Η φιλη γελαει και μου δειχνει ,κομψα,τα δυο καυμενα αρσενικα .
Ανακατευομαστε στο πληθος,χορευουμε και διαπιστωνω οτι ο ενας εκ των δυο που μας κοιτουσαν εχει πλησιασει κοντα μου κι ετοιμαζεται να μιλησει .
Και μιλησε .
-Αποψε το φεγγαρι κρυφτηκε γιατι εσυ λαμπεις περισσοτερο.
Βρε καλως τα παιδια τα δικα μας ,σκεφτηκα,.
- Σου εχουν πει οτι εισαι πολυ ερωτικη γυναικα?
Συνεχιζει ακαθεκτος το ποιημα .Μου συστηνεται (το ονομα δεν το συγκρατησα ) Τον κοιταζω ειρωνικα και χαμογελω .
Επιμενει στον ανοητο μονολογο .
-Το παλληκαρι συνοδευει εσενα η την φιλη σου?
Δεν κρατιεμαι και του απαντω .
- Αν συνοδευε εμενα θα φιλαγε με τοσο παθος την φιλη μου ?
Κομπλαρει κι αλλαζει θεμα .
- Τι πινεις ? Να κερασω ενα ακομη ? Η βραδια το απαιτει .
Αν το απαιτει ? Αν συνεχισεις ετσι καλο μου θα χρειαστω παραπανω απο ενα .Σκεφτηκα.
Ευτυχως η βραδια τελειωνει γρηγορα .Το ζευγος εχει παρει ειδηση οτι τα ματακια μου γυρισαν αναποδα και φευγουμε .Αφου πρωτα ο "καλος μου " μου δινει σε χαρτοπετσετα γραμμενο το τηλεφωνο του .
Κρατωντας την χαρτοπετσετα δυο πραγματα περασαν απο το μυαλο μου .
1 . Να φυσηξω την μυτη μου και να την πεταξω ?
2 . Να την πεταξω αυτουσια η σε μορφη χαρτοπολεμου?
Εδω επεμβαινει ο αντρας της παρεας κι αφου με "λουζει" γιατι απορριπτω τοσο ευκολα εναν ανθρωπο που μπορει ναλεγε οοοοολα τα παραπανω απο αμηχανια ,μου λεει οτι θα επρεπε να δωσω μια ευκαιρια ακομη και να τηλεφωνησω .Στο κατω κατω ο φερελπις νεος ηταν εμφανισημος κι ευγενης .
Μετα απο δυο μερες βαζω τα δαχτυλακια μου και του τηλεφωνω.
Κανονιζουμε να βρεθουμε το βραδακι στο ουζερι στον Λυκαβηττο.
Μου προτεινει να περασει να με παρει απο το σπιτι .
Σιγα μην σου πω και που μενω ,σκεφτηκα.
Ετσι βραδακι πια,βρισκομαστε στο ουζερι να πινουμε ουζακια,να μιλαμε γενικα για την μεχρι τωρα ζωη μας και να ατενιζουμε με αισιοδοξια το μελλον και την καλοκαιρινη Αθηνα .
Ολα καλα ,μου ειναι ευχαριστη η παρεα του ,γελαμε και εχω την αισθηση οτι πολυ θα ηθελε να με μεθυσει .
Δεν του χαλαω το χατηρι πινω και ποτιζω τα γυρω φυτακια .
Κι ολα πανε μια χαρα ,εχουμε πλησιασει και τις καρεκλες μας κοντα ,εχει απλωσει και το χερακι του και πιανει λιγο ωμο και λιγο καρεκλα.
Και κει που ολα βαινουν καλως ,θα ελεγα, ανοιγει το στομα του και λεει χαμηλοφωνα και τρυφερα .
- Φαντασου μας μετα απο λιγο καιρο εδω με καροτσακι .
Κρατιεμαι μην γελασω κι ολο απορια ρωτω.
- Γιατι ? Ποιος απο τους δυο θα μεινει παραλυτος?
Αλλαζει ολα τα χρωματα και διευκρινιζει οτι το καροτσακι θα μετεφερε τον καρπο του ερωτα μας .
Ξεσπασα σε γελια ,εδειξε ενοχλημενος (τι ειπε τοσο αστειο?)
Δεν απαντησα στην επισης χαζη ερωτηση του ,τι μ'επιασε και γελουσα.
Εδωσε μονος την απαντηση (που θαθελε)
-Σε εκανα ευτυχισμενη ?
Τοσο που σκεφτηκα να πηδηξω την μαντρα και να κατεβω τον Λυκαβηττο τρεχοντας .
Κρατηθηκα με το ζορι .
Μετα απο λιγο φυγαμε ,φτανοντας Κολωνακι με ρωτησε ποτε θα ξαναβρεθουμε ,δεν απαντησα .
Δεν του τηλεφωνησα ποτε ξανα .
Αυτο ηταν και το πρωτο αβοηθητο που γνωρισα βγαινοντας απο τον γαμο μου .